تبلیغات
یاران نور - پوشش زن در ادیان الهی
 
یاران نور
 
 

پنجشنبه 24 دی 1388 :: نویسنده : پرواز

فاطمه طلاییان:  
حجاب و عفاف شاید بدان سبب که یك موضوع کاملاً فطرى است و در سرشت و نهاد بانوان توسط خداوند بی‌همتا به ودیعت نهاده شده است، براى حیات اجتماعى انسان نیز ضروری به نظر می‌رسد

از این رو و در ادیان و مذاهب الهى داراى توصیه‌ها و تأکیدات فراوانی است.

تمام ادیان آسمانى، حجاب، عفت و حیا را بر زن واجب و لازم شمرده‏اند و جامعه بشرى را به سوى آن فراخوانده‏اند؛ زیرا حیا و لزوم پوشش به طور طبیعى در نهاد زنان به ودیعت نهاده شده و احكام و دستورهاى ادیان الهی هماهنگ و همسو با فطرت انسانى تشریع شده است. در آیین زرتشت، یهود، مسیحیت و اسلام حجاب بر زنان امرى لازم بوده است.

تاب‏هاى مقدس مذهبى، دستورات و احكام دینى، آداب و مراسم و سیره عملى پیروان این ادیان چهارگانه، بهترین شاهد و عالى‏ترین گواه بر اثبات این مدعاست. 

 حجاب در آیین زرتشت

پژوهش‏ها نشان مى‏دهد كه زنان ایران زمین از زمان مادها كه نخستین ساكنان این دیار بودند، داراى حجاب كاملى، شامل پیراهن بلند چین‏دار، شلوار تا مچ‌پا و چادر و شنلى بلند بر روى لباس‏ها بوده‏اند. این حجاب در دوران سلسله‏هاى مختلف پارس‏ها نیز معمول بوده است. بنابراین، در زمان  زرتشت  و بعد از آن، زنان ایرانى از حجابى كامل برخوردار بوده‏اند.

برابر متون تاریخى، در همه آن زمان‏ها پوشاندن موى سر و داشتن لباس بلند و شلوار و چادر رایج بوده است و زنان هر چند با آزادى در محیط بیرون خانه رفت و آمد مى‏كردند و همپاى مردان به كار مى‏پرداختند، ولى این امور با حجاب كامل و پرهیز شدید از اختلاط‌هاى فسادانگیز همراه بوده است.

جایگاه فرهنگى پوشش در میان زنان نجیب ایران‏ زمین به گونه‏اى است كه در دوران سلطه شاهان، هنگامى كه خشایارشاه به ملكه وشى دستور داد كه بدون پوشش به بزم بیاید تا حاضران، زیبایى اندام او را بنگرند، وى امتناع نمود و از انجام فرمان پادشاه سر باز زد و به خاطر این سرپیچى، عنوان ملكه ایران را از دست داد.

تجلیّات پوشش در میان زنان ایران چنان چشمگیر است كه برخى از اندیشمندان و تمدن‏نگاران، ایران را منبع اصلى ترویج حجاب در جهان معرفى كرده‏اند. در زمان ساسانیان - كه پس از ظهور زرتشت است- افزون بر چادر، پوشش صورت نیز در میان زنان اشراف معمول شد.

به گفته ویل دورانت پس از داریوش، زنان طبقات بالاى اجتماع، جز در تختِ روانِ روپوش‌دار از خانه بیرون نیامدند و هرگز به آنان اجازه داده نمى‏شد كه آشكارا با مردان آمد و رفت كنند. در نقش‏هایى كه از ایران باستان نیز بر جاى مانده است، هیچ صورت زنى دیده نمى‏شود.

حجاب در آیین یهود

همه مورخان، از حجاب سخت زنان یهودى سخن گفته‏اند. ویل دورانت مى‏گوید: گفت‏وگوى علنى میان ذكور و اِناث، حتّى بین زن و شوهر از طرف فقهاى دین یهود ممنوع گردیده بود. دختران را به مدرسه نمى‏فرستادند و در مورد آنها كسب اندكى علم را به ویژه چیز خطرناكى مى‏شمردند. با این همه، تدریس خصوصى براى اِناث مجاز بود.

 نپوشاندن موى سر خلافى بود كه مرتكب آن را مستوجب طلاق مى‏ساخت. زندگى جنسى آنان، علیرغمِ تعدد زوجات، به طرز شایان توجّه، منزّه از خطایا بود. زنان آنان، دوشیزگانى محجوب، همسرانى كوشا، مادرانى امین بودند و از آن‏جا كه زود وصلت مى‏كردند، فحشا به حدّاقل تخفیف پیدا مى‏كرد.

بدون تردید مبناى حجاب در شریعت یهود، آیات تورات بود كه بر حجاب تأكید مى‏نمود. كاربرد واژه چادُر و برقع كه به معناى روپوش صورت است، در آن آیات، كیفیت پوشش زنان یهودى را نشان مى‏دهد. تورات تشبه مرد و زن به یكدیگر را نهى نموده، مى‏گوید:متاع مرد بر زن نباشد و مرد لباس زن را نپوشد؛ زیرا هر كه این را كند، مكروه خداى است.در كتاب مقدس، وجوب پوشاندن موى سر، لزوم پرهیز از زنان فریبكار و بیگانه، نهى از لمس و تماس و واژه چادر، نقاب و برقع آمده است.

حجاب در آیین مسیحیت

مسیحیت نه تنها احكام شریعت یهود در مورد حجاب را تغییر نداد، بلكه قوانین شدید آن را استمرار بخشید و در برخى موارد، قدم را فراتر نهاد و با سخت‏گیرى بیشترى وجوب حجاب را مطرح ساخت؛ زیرا در شریعت یهود، تشكیل خانواده و ازدواج امرى مقدس محسوب مى‏شد و طبق نوشته ویل دورانت، در سن بیست سالگى اجبارى بود؛ اما از دیدگاه مسیحیت قرون اوّلیه، تجرّد، مقدس شمرده مى‏شد.

بنابر‌این مسیحیت، براى از بین بردن زمینه هرگونه تحریك و تهییج، زنان را به صورت شدیدترى به رعایت كامل پوشش و دورى از هر گونه آرایش و تزیین فراخواند. انجیل در موارد فراوان، بر وجوب حجاب و پوشش تأكید و پیروانش را به عفاف فراخوانده است.

در كتاب مقدس در مورد لزوم آراستگى به حیا و كنار نهادن آرایش ظاهرى چنین آمده است: همچنین زنان، خویشتن را بیارایند به لباسِ مزّین به حیا و پرهیز؛ نه به زلف‏ها و طلا و مروارید و رختِ گران‏بها، زن با سكوت به كمال اطاعت تعلیم گیرد و زن را اجازت نمى‏دهم كه بر شوهر مسلّط شود؛ بلكه در سكوت بماند.(انجیل، رساله پولیس به تیموناؤس، باب دوم)

کتاب عهد جدید نیز لزوم پوشاندن موى سر، به ویژه در مراسم عبادى، با وقار و امین بودن زن و نهى از نگاه ناپاك به بیگانگان را خاطرنشان ساخته است. دستورات دینى پاپ‏ها و كاردینال‏هاى مسیحى كه بر اساس آن پوشاندن صورت الزامى و تزیین موى سر و آرایش آن و تنظیم آنها در آیینه و سوراخ نمودن گوش‏ها و آویختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قیمتى، رنگ نمودن مو و تغییر صورت ظاهرى برای غیر از همسر ممنوع بود

 شدت بیشترى را نشان مى‏دهد همچنین تصویرهایى كه از پوشاك مسیحیان و زنان اروپا به جا مانده، نیز به وضوح حجاب كامل زنان را نشان مى‏دهد. اگر چه امروزه در كتاب‌های مذهبی مسیحیان تغییرات زیادی مخصوصاً در آداب اجتماعی صورت گرفته‌است كه از آن جمله موضوع حجاب و پوشش زنان در دین مسیح(ع) است اما این شواهد تاریخی خود دلیلی بر اهتمام ادیان دیگر به عفت و حجاب بانوان می‌باشد.





نوع مطلب : مفاهیم قرآنی و مذهبی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : پرواز
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما در مورد انتخاب موضوعات مذهبی برای این وبلاگ چگونه است؟





جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :